Unutkanlık

Ateşten sözlerle konuşurdum eskiden
Buz tutmuş bir kraterim şimdi.

Bir doğum günü hediyesi, Alova’nın şiirlerini okuyorum. Uzun süredir şiir okumamışım… Neden? Ne oldu şiire? Ne kadardır okumuyordum böyle?

***

Buldum dedi sevgili kuzen “Sende Peter Pan sendromu var”, dedim ki “her erkek zaten Wendy’si peşinde bir Pan”.

İlk okuduğumda Peter Pan‘ı hiç büyümemeye karar vermiştim. Yıllar sonra sinemada Kanca filmini seyrederken, unuttuğumu fark ettim. Wendy’si peşinden yok ülkeden ayrılan Peter Pan gibi hani hiç büyümek istemediğini unutan. Unutmuştum büyümek istemediğimi, ki hala zaman zaman yakalıyorum kendimi büyümemek gerektiğini unutmamayı unutmuşken…

***

İşte, şiir de öyle. Şiirle masal arasında salınırken unutuyorum bir birini bir diğerini.

Neyse, biraz daha Alova…

Ayrılışın tozları mı daha ağır
Rastlantının kıvılcımları mı?

Not: Hediye için çok teşekkürler…